< آموزش سوارکاری - صفادشت

صفادشت

صفادشت

+ آموزش سوارکاری

آموزش

فقط طی ۸ جلسه سوارکار شوید.

سوارکاری

سوارکاری از ورزش*هایی است که در چند دههٔ اخیر مورد توجه خاصی قرار گرفته است، با این وجود سابقه*ای طولانی داشته است و می*توان آن را از کهن*ترین ورزش*ها به*شمار آورد. این ورزش امروزه نه تنها به عنوان یک رقابت سالم و مفید، بلکه به عنوان سرگرمی و به منظور گذراندن اوقات فراقت مورد توجه قرار گرفته است، و با این که نسبت به بسیاری از ورزش*ها پر*هزینه به نظر می*رسد، هر ساله تعداد بیشتری طرفدار به سوی خود جلب می*کند.

 

سوارکاری چیست؟

 

سوارکاری ورزش، هنر و روش*هایی است که به سوار شدن و هدایت کردن اسب مربوط می*شود. ویژگی این ورزش این است که انسان و مرکب (معمولاً اسب) را متحد می*سازد، بنابرین موفقیت اسب و سوارکار به ارتباط و اعتماد و احترامی که آن دو برای یک دیگر قائل*اند، بستگی دارد

 

اولین گام یادگیری سوارکاری

 

اولین گام یادگیری سوارکاری ، یادگیری ارتباط برقرار کردن با اسب است.

سوارکار باید بتواند خلق*و**خوی اسبی را که قرار است سوار شود درک کند و با او به خوبی ارتباط برقرار کند، تا اسب فرمان*های او را بهتر درک* کند و انجام دهد. سوارکار می*تواند از روی حرکات و برخی از اعمال اسب متوجه منظور او شود. حرکات گوش*های اسب در این مورد بسیار مؤثر است. به طور مثال، هنگامی که اسب گوش*هایش را به سمت جلو می*چرخاند و سرش را بالا می*گیرد، به این معناست که صدایی او را نگران کرده است و او با*دقت در حال پیدا کردن منبع صداست. و یا هنگامی که اسب گوش*هایش را در جهات مختلف می*چرخاند و حرکت می*دهد، به این معناست که با دقت اطرافش را تحت نظر دارد. گوش*های مایل به سمت پایین در دو طرف سر اسب، نشان دهنده*ی تسلیم شدن و اطاعت اسب هستند. البته این حالت گوش*ها در صورتی که لب*ها به سمت پایین افتاده باشند، نشانه*ی خواب*آلودگی است.


اسبی که گوش*هایش را می*چرخاند و زبانش را بیرون می*آورد، قصد سر*به*سر گذاشتن و بازی با سوارکار را دارد. اگر اسب گوش*هایش را به سمت جلو مایل کند و سرش را کمی خم کند، یعنی به سوارکار (یا هر کس دیگری) اعتماد دارد. اگر گوش*هایش را به سم عقب بچرخاند، یعنی چیزی باعث بی اعتمادی یا عصبانیت و ناراحتی او شده است. در صورتی که گوش*هایش را به سمت عقب بخواباند، یعنی بسیار خشمگین است و یا این که به شدت ترسیده است. در این صورت اسب می*تواند بسیار خطرناک باشد و حمله کند. حرکت سر و پاهای اسب نیز می*توانند در درک منظور او کمک کنند. اسبی که سرش را کمی پایین می*آورد و ناگهان به*شدت تکان می*دهد، بد*خلقی خود را نشان می*دهد. هنگامی که پاهای جلویش را بر زمین می*کوبد، عصبانیت یا بی*قراری خود را ابراز می*کند، در حالی که وقتی اسب پاهای عقبش را بر زمین می*کوبد، می*خواهد بفهماند که چیزی باعث ناراحتی او شده است (مثالاٌ مگس و ...).

 

درساژ

 

(حرکات نمایشی اسب*های تربیت*شده)، که در آن کیفیت ارتباط میان سوارکار و اسب سنجیده می*شود. این مسابقات در زمین*هایی مستطیل*شکل به طول ۶۰ متر و عرض ۲۰ متر برگزار می*شوند، و سوارکاران به ترتیب در زمین حاضر شده و برنامه*های خود را اجرا می*کنند. این برنامه*ها می*توانند مشخص*شده یا آزاد باشند. داوران بر اساس تکنیک و دقت سوارکار و همچنین اطاعت و حرکات اسب و ارتباط میان آن دو، قضاوت کرده و بین صفر تا ده امتیاز می*دهند. سوارکار باید سعی کند حرکاتش برای هدایت اسب تا حد امکان مخفی باشد و دیده نشود، به طوری که احساس شود ارتباط میان آن دو توسط تِلِپاتی انجام می*گیرد. این کار ممکن است به نظر تماشاگران بسیار آسان بیاید، در حالی که نتیجهٔ تلاش چندین سال می*باشد.

 

آموزش سوارکاری

 

 آماده کردن اسب (تیمار) و نحوه زین کردن اسب و افسار زدن:

تیمار کردن:

پوست، یال، دم اسب شما روزانه نیاز به برس زدن دارند..همچنین سم ها بایستی تمییز گردند تا اسب همیشه تمییز و سالم و با نشاط باشد.

ابتدا اسب را با یک کله گی مهار کرده ...

وسایل قشو: معمولا از برس های مخصوص (زبر و نرم)شانه یال و سم پاک کن،اسفنج استفاده می شود.

تیمار کردن:

از قشو برای تمیز کردن ذرات گل و لای و سفیدی حاصل از عرق استفاده می شود.باید قشو را به آرامی و با ملایمت انجام دهیم..یک نکته اینکه باید همیشه در نحوه قرار گیری در کنار اسب دقت نماییم تا مخاطرات کمتر شود..ناحیه زیر شکم، روی معده و زیر کتف ها در اسب ها حساس است،قلقلک)بنابر این ممکن است در هنگام قشو کردن آن ناحیه برخی اسب ها که حساس ترند واکنش هائی از خود بروز دهند مثل دست زدن یا پا کوبیدن!همیشه برس را در جهت خواب مو ها بکشید ...معمولا ناحیه هائی مثل پشت گوش حیوان و سر و روی صورت حیوان را به خوبی قشو کنید در هنگام قشو کردن این نواحی خود اسب ها نیز احساس رضایت خواهند داشت چرا که برای خود حیوان پاک کدن این نواحی بسیار مشکل است...با شانه های مخصوص یال یال را شانه کنید و در پایان مو ها را از ته بگیرید و به آرامی بکشید این کا باعث لخت و صاف تر وایستادن یال ها می شود ......در پایان باید با یک اسفنج یا حوله نرم اگر هم کمی مرطوب باشد ایراد ندارد روی بدن حیوان کشید به خصوص دور چشمان، پوزه و اطراف بینی ....دم اسب را نیز باید با همان برس یا شانه ،شانه زد البته در هنگام این کار به نحوه قرار گرفتنتان در کنار اسب دقت بیشتری کند، در پایان نیز با سم پاک کن داخل گودی سم را پاک کرده و گل و لای را خارج کنید.سم پاک کن را از پاشنه به سمت پنجه بکشید طوری که به داخل شیار قورباغه ای فشار نیاورد.

 

 

 

زین و برگ کردن اسب : (دهنه کردن و زین گذاری )

هنگامی که اسب بی حرکت ایستاده و مقید شده بهتر است انجام شود..همیشه باید از یک زین مناسب و تمییز استفاده کرد..مادامیکه به اسب نزدیک می شوید بهتر است بااسب صحبت کنید تا احساس آرامش کند،و او را متوجه اعمال خود کنید....زین وزن شما را روی مرکز ثقل اسب قرار می دهد پس یک زین مناسب انتخاب کنید که به حیوان آسیب نزند.همیشه از سمت چپ به حیوان نزدیک شوید .زین را روی ساعد خود فرار دهید و از طرف جلو سمت چپ به شمت کتف اسب نزدیک شوید..ابتدا زین را به آرامی روی جدوگاه(قسمت برجسته بعد از گردن حیوان) قرار داده و سپس مقداری در جهت خواب مو ها به عقب بکشید زین را، عرق گیر را در زیر زین صاف کنید و مرتب کنید..از دو طرف عرق گیر را آزمایش کنید..اگر تعلیمی دارید آنرا از تنگ زین عبور دهید شپش تنگ را گرفته و از پشت آرنج اسب به صورت صاف و مستقیم از زیر سینه عبور دهید و به طرف خود بیاورید و سپس به سگگک های مربوط ببندید، توجه کنید که تنگ را به خوبی محکم کنید تا هنگام سوار شدن زین حرکت نکند و از جای خود جابجا نشود.برای برداشتن یزن نیز ابتدا تنگ را شل کرده سپس تعلیمی را خارج کرده و بعد با یک دست به آرامی زین را از محل خودش بر می داریم

   

 

 

دهنه زدن:

به دقت سر اسب را نگه دارید..افسار را در دست نگه دارید، کلگی را باز کرده بعد دستجلو ی افسار را روی گردن اسب قرار دهید، سپس در حالی که افسار ار بادست راست گرفته اید.آبخوری را روی انگشتان دست چپ نگه دارید یعد به آرام انگشت شست را از میان گوشه دهان در فاصله بین دندانهای پیشین و آسیا به لثه فشار دهید تا دهان اسب باز شود سپس به آرامی وارد دهان اسب کنید.. و افسار را با دست راست تا پشت گوشها بالا بیاورید...به اندازه ی افسار توجه داشته باشید که نه بلند باشد و نه کوتاه..چرا که اگر بلند باشد دهنه به درستی در دهان اسب قرار نمی گیرد و فشار لازم را به دهان اسب وارد نمی کند و اگر کوتاه باشد حیوان را می آزارد...به تسمه ها یا بند های زیر گلو و روی بینی که مربوط به افسار می باشد را ببندید...برای باز کردن دهنه: ابتدا بند زیر گلو و بینی را باز کرده و سپس افسار را به آرامی از پشت گوش بیرون آورده و به آهسته گی خارج می کنیم و آبخوری نیز خارج می شود ....

حال یک اسب آماده برای سوار شدن در اختیار داریم..ابتدا یاد گرفتیم که چگونه به اسب نزدیک شویم و  رفتار کنیم که نتها در همان لحظه اول بلکه در تمامی مراحل حتی در قشو و زین کردن نیز باید مهارت اول را به یاد داشته باشیم...در مهارت دوم با وسایل و لباس سوارکاری آشنا شدیم و در این مهارت هم یا نحوه ی زین کردن اسب آشنا شدیم..

 

باشگاه سوارکاری صفادشت

مهدی ذبیحی فر  

نویسنده : مهدی ذبیحی فر ; ساعت ۸:٤٧ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۱٠/۸
comment نظرات () لینک